Over emigreren naar Spanje hoor je vooral de mooie verhalen. De zon, de zee, het uitzicht, de lange lunches. Die verhalen kloppen. Maar er is ook een kant waar minder over wordt gepraat: de twijfel, het papierwerk en de momenten waarop je je afvraagt of je wel de goede keuze hebt gemaakt. In deze blog vertellen we eerlijk hoe onze verhuizing van Den Haag naar de Costa Blanca echt ging.

Afscheid nemen is meer dan inpakken
Toen we uit Den Haag vertrokken, namen we meer achter ons dan alleen een huis. We lieten onze vaste routines achter, onze vertrouwde plekken, en vooral onze kinderen. Onze oudste zoon nam het familiebedrijf in Nederland over. Daar zijn we enorm trots op. Maar juist toen werd de afstand ineens echt. We zijn nog steeds betrokken en bellen veel, maar we zijn er niet meer elke dag bij.
Dat is misschien wel het eerste wat niemand je vertelt: je verhuist niet alleen jezelf. Je verandert ook je plek in het leven van de mensen die achterblijven.
Opeens geen wekker meer om half vijf
Voor Simone veranderde alles in één keer. Jarenlang stond haar wekker om half vijf voor een vroege dienst bij de KLM. Onregelmatige diensten, het vliegveld, een vast ritme. En toen was dat ineens voorbij. Dat klinkt als vrijheid, en dat is het ook. Maar het betekent ook dat je opnieuw moet uitvinden hoe een gewone week eruitziet.
Voor Roger gaf de camera houvast. In de eerste weken reden we vaak langs de kust, met de camera in de auto. We keken niet als toeristen, maar als mensen die hier wilden gaan wonen. Dat gaf structuur aan dagen die verder nog heel leeg aanvoelden.
De eerste weken zijn verwarrend
Niemand vertelt je hoe vermoeiend de eerste weken kunnen zijn. Simpele dingen kosten opeens veel energie. Boodschappen doen in een supermarkt waar je niks kunt vinden. Een formulier invullen in een taal die je nog niet goed spreekt. Een afspraak bij de gemeente die anders loopt dan je had verwacht.
Er waren avonden dat we samen in onze nieuwe keuken zaten en ons hardop afvroegen: hebben we wel de goede keuze gemaakt?
Wat je wél moet regelen
Een paar praktische dingen die we iedereen meegeven:
- Vraag op tijd een NIE-nummer aan. Dat is je Spaanse identificatienummer. Zonder dat nummer kun je bijna niks regelen: geen huis kopen, geen bankrekening, geen auto.
- Open een Spaanse bankrekening. Voor de vaste lasten is dat een stuk makkelijker.
- Schrijf je in bij de gemeente (empadronamiento). Dat heb je nodig voor allerlei zaken, zoals de huisarts.
- Begin met Spaanse les. Ook als je denkt dat je het niet nodig hebt. Het maakt alles makkelijker en het helpt je om echt mee te doen.
Dit papierwerk kost tijd en soms geduld. Daarom helpen we kopers ermee via Hello Paperwork.
En dan, ineens, ben je thuis
Er was geen vast moment waarop de twijfel verdween. Het ging geleidelijk. We stopten met vergelijken met Nederland. We herkenden de bakker, de buren, de weg naar huis. En op een dag merkten we dat we een nieuw ritme hadden gevonden, zonder dat we het doorhadden.
Dat is het tweede wat niemand je vertelt: emigreren is minstens zo emotioneel als praktisch. Twijfel en onrust horen erbij. Maar als je lang genoeg blijft, maken ze plaats voor iets rustigers.
Waarom Hello Casita bestaat
Hello Casita is ontstaan uit onze eigen ervaring. We hebben zelf op de plek gezeten waar veel van onze klanten nu zitten: enthousiast, maar ook onzeker. Klaar om te gaan, maar nog een beetje aarzelend. Daarom helpen we mensen nu met precies die stap, van het zoeken naar een huis tot het regelen van het papierwerk.
Zouden we het opnieuw doen? Zonder twijfel. Met alle onzekerheid, het papierwerk en het zoeken erbij.
Sta jij op het punt om naar Spanje te verhuizen, of droom je er nog van? Kom eens kennismaken tijdens een Hello Discovery Day. Dan vertellen we je graag meer, natuurlijk onder het genot van een lange lunch.



